Μια γωνία δρόμου φωτογραφισμένη από ύψος ματιών είναι οικεία, γιατί έτσι περνούν από εκεί πολλοί από εμάς. Χαμηλώστε την κάμερα προς το ύψος της μέσης και το προσκήνιο αρχίζει να διευρύνεται. Ανεβάστε την από ένα ασφαλές δημόσιο σημείο και ο ίδιος δρόμος γίνεται μια σύνθεση από διαδρομές και επιφάνειες. Το θέμα δεν έχει αλλάξει· έχει αλλάξει η σχέση σας με αυτό.
Η γωνία της κάμερας είναι κάτι περισσότερο από μια δραματική κλίση. Συνδυάζει το ύψος, την οριζόντια θέση, την απόσταση και την κατεύθυνση προς την οποία στρέφεται η κάμερα. Αλλάξτε μία μεταβλητή κάθε φορά ενώ μαθαίνετε. Διαφορετικά, μπορεί να σας αρέσει το αποτέλεσμα χωρίς να καταλαβαίνετε ποια απόφαση το προκάλεσε.
Ξεκινήστε με μια ουδέτερη αναφορά
Κάντε ένα κάδρο στο ύψος των ματιών του θέματος, με την κάμερα λογικά ίσια. Αυτό δεν είναι συναισθηματικά ουδέτερο σε κάθε περίπτωση, αλλά σας δίνει χρήσιμο σημείο αναφοράς. Προσέξτε τι εμφανίζεται πίσω από το κεφάλι, πόσο δάπεδο φαίνεται και αν ο θεατής νιώθει αρκετά κοντά ώστε να συμμετέχει.
Για έναν καθισμένο άνθρωπο, το ύψος των ματιών σας όρθιου μπορεί ήδη να κοιτάζει προς τα κάτω. Καθίστε ή σκύψτε με ασφάλεια για να συναντήσετε το βλέμμα του. Η αλλαγή μπορεί να κάνει τη φωτογραφία να μοιάζει λιγότερο με παρακολούθηση και περισσότερο με συνάντηση, αν και η έκφραση και η απόσταση παραμένουν σημαντικές.
Χαμηλώστε την κάμερα με λόγο
Μια χαμηλή θέση λήψης δίνει συχνά στο θέμα περισσότερο ουρανό ή ταβάνι πίσω του. Μπορεί να κάνει τη σιλουέτα του πιο καθαρή ή να δώσει σε ένα συνηθισμένο αντικείμενο μεγαλύτερη παρουσία. Μπορεί επίσης να υπερτονίσει κοντινά χέρια, παπούτσια ή έπιπλα. Αν αυτά τα στοιχεία δεν ανήκουν στην ιστορία, κάντε ένα βήμα πίσω ή ανεβάστε ελαφρώς την κάμερα.
Μη θεωρείτε ότι το «χαμηλό σημαίνει δυνατό» είναι καθολική μετάφραση. Μια χαμηλή λήψη ενός μόνου ανθρώπου κάτω από ένα τεράστιο κτίριο μπορεί να τον κάνει να φαίνεται μικρός. Στο Citizen Kane του Orson Welles, οι χαμηλές θέσεις λήψης συμμετέχουν σε ένα μεγαλύτερο σύστημα αρχιτεκτονικής, ερμηνείας και φωτισμού. Η γωνία λειτουργεί επειδή το υπόλοιπο κάδρο τη στηρίζει.
Κοιτάξτε από ψηλά χωρίς να χάσετε το πρόσωπο
Μια ψηλότερη θέση λήψης μπορεί να αποκαλύψει τα περιεχόμενα ενός τραπεζιού, το σχήμα ενός δωματίου ή την απόσταση ανάμεσα στους ανθρώπους. Μπορεί να υπονοεί ευαλωτότητα, απόσταση ή απλώς χρήσιμη καθαρότητα. Συνεχίστε να ελέγχετε αν το πρόσωπο εξακολουθεί να έχει σημασία, όταν το δάπεδο αρχίζει να καταλαμβάνει το κάδρο.
Χρησιμοποιήστε μόνο σταθερές, επιτρεπόμενες θέσεις. Ένα ενδιάμεσο πλατύσκαλο σκάλας ή ένα προσβάσιμο μπαλκόνι μπορεί να προσφέρει αρκετό ύψος. Μην ανεβαίνετε σε έπιπλα, μην γέρνετε πάνω από κιγκλιδώματα και μην μπαίνετε σε κυκλοφορία για μια γωνία. Μια μέτρια αλλαγή ύψους συχνά δίνει την οπτική διαφορά που χρειάζεστε.
Μια ασυνήθιστη γωνία αξίζει τη θέση της όταν αποκαλύπτει κάτι, όχι όταν διαφημίζει τον φωτογράφο.
Διαχωρίστε την προοπτική από την εστιακή απόσταση
Η προοπτική εξαρτάται από τη θέση της κάμερας σε σχέση με τη σκηνή. Αν μείνετε στο ίδιο σημείο και αλλάξετε εστιακή απόσταση, αλλάζετε το οπτικό πεδίο, όχι τη βασική προοπτική. Όταν οι φωτογράφοι περιγράφουν έναν τηλεφακό ως συμπιεστή του χώρου, συχνά περιγράφουν και το αποτέλεσμα του να απομακρύνονται για να διατηρήσουν το μέγεθος του θέματος.
Δοκιμάστε ένα κοντινό πορτρέτο με ευρυγώνιο φακό, και μετά απομακρυνθείτε και χρησιμοποιήστε μεγαλύτερη εστιακή απόσταση για να διατηρήσετε το πρόσωπο σε παρόμοιο μέγεθος. Τα κοντινά στοιχεία θα φαίνονται πιο έντονα στην κοντινή εκδοχή. Η πιο μακρινή εκδοχή θα δείξει διαφορετικές αναλογίες μεγέθους ανάμεσα στο πρόσωπο και το φόντο. Καμία από τις δύο δεν είναι αυτομάτως πιο αληθινή· η καθεμία τονίζει κάτι διαφορετικό.
Χρησιμοποιήστε την κλίση με φειδώ και σκοπιμότητα
Ένας στραβός ορίζοντας μπορεί να εισαγάγει ανισορροπία, αλλά μπορεί και να κάνει μια διαφορετικά ήσυχη φωτογραφία να φαίνεται τεχνητά επείγουσα. Πρώτα δοκιμάστε να αλλάξετε τη σχέση ανάμεσα στο θέμα και το φόντο. Γείρετε μόνο αν η αστάθεια αποτελεί μέρος της επιδιωκόμενης εμπειρίας.
Οι ταινίες του Yasujirō Ozu είναι χρήσιμες αναφορές για τη μελέτη χαμηλών, σύνθετων θέσεων λήψης χωρίς συνεχή οπτική επιθετικότητα. Οι φωτογραφίες της Vivian Maier προσκαλούν να προσέξουμε τις συναντήσεις σε επίπεδο δρόμου. Ο Gordon Parks προσφέρει πλούσια παραδείγματα όπου η θέση λήψης υπηρετεί την αξιοπρέπεια, το πλαίσιο και την κοινωνική σημασία. Μελετήστε τον σκοπό της θέσης αντί να περιορίζετε κάθε καλλιτέχνη σε μία τεχνική.
Πέντε θέσεις, ένα θέμα
- Επιλέξτε έναν συνεργάσιμο άνθρωπο ή ένα ακίνητο αντικείμενο σε ασφαλή χώρο.
- Κάντε ένα κάδρο αναφοράς στο ύψος των ματιών.
- Κατεβείτε χαμηλότερα και μετά ανεβείτε ψηλότερα, διατηρώντας περίπου το ίδιο μέγεθος του θέματος.
- Πλησιάστε και απομακρυνθείτε, προσαρμόζοντας σκόπιμα το κάδρο.
- Επιλέξτε τη θέση που εκφράζει καλύτερα τη σχέση που θέλετε.
Γράψτε μία πρόταση για κάθε εικόνα: «Από εδώ, ο θεατής νιώθει…» Χρησιμοποιήστε απλή συναισθηματική γλώσσα πριν από την τεχνική ορολογία.
Όταν η θέση σας είναι σκόπιμη, η επεξεργασία γίνεται ευκολότερη να κριθεί. Η διόρθωση χρώματος πρέπει να υποστηρίζει αυτή τη σχέση, όχι να την καλύπτει. Συνεχίστε με μια συγκρατημένη ροή εργασίας για το χρώμα που διατηρεί άθικτη τη συναισθηματική λογική της σκηνής.